راجءِ کہ بہ بیت گُنگ نہ مان اِیت نہ مان ایت

 راجءِ کہ بہ بیت گُنگ نہ مان اِیت نہ مان ایت
مان اِیت پہ ادارُکی بزاں زندگءَ مُردار
سَید ظہور شاہ ہاشمی

کوئٹہ (ریپبلکن نیوز)  زُبان تئی پجار اِنت، زُبان تئی شان اِنت، زُبان تئی ھمراہ اِنت، زُبان تئی مہر اِنت، زُبان تئی سنگتءُ دزگُہاریں۔ زُبان تئی مات اِنت کہ تو چہ ماتءِ کُٹءَ دربری ۓ۔ بے زُبانءَ ھچ راج نا مان اِیت ناں کہ زندگ بیت ، اگاں زُبان گار بوت بزاں کہ تئی جند گار بوت،اگاں تو گار بوت ۓ گُڑا ترا وجود نہ بوت۔

 اگاں وتءَ زندگ کنگ لوٹ ۓ وتءَ گار نہ بوھگ لوٹ ۓ گُڑا زُبانءَ زندگ بہ کن زُبانءَ بہ وان زُبانءَ بِزان۔ ہما راج گار بوھگءَ اِنت کہ وتی زُبان اِش گار کُتگ، وھدی کہ زُبان گار بیت گُڑا تئی جِند ہم دَنزءُ موجانی تہا گار بیت، کس ترا پجا نیاریت کس ترا نہ زانت۔
یک زانتکارءِ گوشیت، اگاں تو راجے گارءُ بیگواہ کنگ لوٹ ۓ گُڑا پیسرءَ آئیءِ زُبانءَ گارءُ بیگواہ بہ کن۔۔

زُبان مئے آدینک اِنت مئے شررنگیءَ مارا پیشداریت، آدینک اگاں حاکانی تہا گار بہ بیت دَنزءُ موجءِ بہ گِراں گُڑا ما وتی شررنگیءَ دیست نہ کنیں۔
ڈاکٹر ناگُمان وتی کتاب راجی جُہدءُ زُبان سردانکءِ تہا گوشیت وتی زُبانءِ باروا گیشتر بلوچ کمتریءِ ماریشتءِ آماچ اَنت وتی زُبانءَ ہبر کنگ، نبشتہ کنگءُ وانگءِ اِش میار کنت ۔ پہ اُردوءَ نبشتہ کنگءَ بلوچءَ وتی دل وش کُتءَ کہ بلوچءِ توار ءَ بُرز تِرءُ دور تیر بارت ، بلے چو نہ ہی ، اُردو مارا گنتر نِب گُٹ کُتا، گنتر گُنگ کُتا۔

 پاکستانءِ غلامی مارا کُشت نہ کنت بلے اُردو ءِ غلامی مارا کُشیت، ڈانّی لشکر کہ اُرش کنت راجءِ آجوئی ءَ پُلیت ، وھدی کہ ڈانّی زُبان کہ اُرش کنت راجءِ زندءَ پُلیت ، پمیشکہ راجءِ آجوئیءِ دیما تریں چیز راجی ہستیءِ راجءِ زندءِ، راج کہ زندگ بیت آجوئی آہی دردءَ وارت پہ مُرتگیں راجءَ غلامی ءُ آجوئی ءِ مانا یک اِنت ۔

نازانہ باریں ما کدی زانیں کہ بلوچءِ غلامیءِ مُہر تریں سانکل اُردوءِ۔ زُبان راجے ھُونڈالءِ ، ھُونڈالءَ کہ بُرّے درچْک وت میریت۔
زُبان دیما برگ تہنا لبزانک، زیمل، تامُر، سیاستءَ ھمگرنچیں مردمانی زمہ نہ اِنت۔ زُبانءِ دیمءَ برگ بلکیں کُل ھما زُبانءِ گپ جنوکیں مردمانی زمہ واری اِنت کہ زُبانءِ زندگءُ دیما برگءَ وتی کردءَ پیلو بکن انَت۔

اگاں ما چم شانکے بدۓ گُڈا ما گندیں کہ زُبانانی زندگ دارگءَ زُبانءِ گَپ جنوکاں وتی تنگوئیں جان ھم ندر کُتگ اَنت، انچو کہ بنگلہ دیشءَ 21 فروری 1952ءَ پہ بنگالی زُبانءِ ھاترا مکتبی یک روانکے کش اَنت ، آ وھدءَ بنگلہ دیش پاکستانءِ قبضہءَ بیت ، روانکءِ مردمانی لوٹ ایش بیت کہ بنگالی زُبان مَنّگ بہ بیت ، کہ روانکءِ سرا پاکستانی سپاھیگ تیر گواری کن اَنت چرآئی چے چار بنگالی مکتبی بیران بیت ۔
اے مھر اِنت گوں زُبانءَ راجاں نمیران کنت ماں راج دپترءِ دلبندءَ۔ بازیں راجانی زبانانی نام گوں راجءِ نامءَ ھمگرْنچ اِنت ۔

بازیں ھمے زُبانءِ دیمپانیءَ ندریْگ بوتگ ، بازینے دنیگا داں مرچی زُبانءِ جُرمءَ گار ءُ بیگوْاہ اَنتءُ”اُستاد سبا دشتیاری”ءِ وڑیں کندیلانی وٹ کُشگ بوتگ اَنت بلے رُژن انگت است اِنت ۔زُبانءِ بیگواھی راجانی بیگواھی اِنت ۔وھدی کہ زُبان نہ منّت بزاں راج نہ منّت۔
"زُبان کِشکءِ وڑیں چیزءِ انچو کہ تو کِشکءَ کہ رَوّا مہ کنے آ گار بیت”

نبشتہ کار: دروشم بلوچ

مزید خبریں اسی بارے میں

Back to top button
error: پوسٹ کو شیئر کریں